به یاد لحظه هایی که فقط یه مشت خاطره ازشون مونده و یه آه ...
چقدر دلتنگ اون روزام...
خدا جون چی شد اون مریم پر شر و شور که یه روزم نبود که به وبلاگش سرنزنه؟
اون مریم تو همون 18 سالگیش موند و اینی که الان مینویسه یکی دیگه اس...
چه چیزا که تو این سالها عوض نشد...
چه آدما که اومدن و رفتن...چقدر یه روز اینجا شلوغ بود
این سوت و کوریش منو میترسونه...
ولی هنوزم همون حسو بهم میدی وب کوچولوی من...
اون مریم عوض شد ولی تو هنوزم هستی و یادآور اون روزای تلخ و شیرینی.
چقدر خوبه که حداقل تو تغییر نکردی
چقدر خوبه که هنوز تو رو دارم...مامن تنهایی من!

ما را در سایت مینویسم واسه خودم که یادم بمونه دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 197